Vöknuðum snemma, c.a. hálf níu eftir að hafa farið seint að sofa. Tímamismunurinn situr enn í manni. Vegna Valentínusardagsins var búið að segja okkur að það yrði erfitt að komast að í Spa'inu en í einhverju bjartsýniskasti prófaði ég að hringja og viti menn, það var laust fyrir okkur bæði ef við kæmum bara strax. Það gerðum við og völdum okkur 50 mín. steinanudd sem var alveg að gera sig. MGM Spa er virkilega flott og var alveg þess virði þrátt fyrir að vera rándýrt.

Það er aðeins að bögga okkur verðlagið hér, maður verður að vera á varðbergi gagnvart því. Oftast eru hlutirnir á svipuðu róli og heima en svo inn á milli er eitthvað fáránlegt í gangi.

Eftir heitan pott, gufubað, sánabað og nuddið á Spa'inu fórum við í hádegismat á einum af fjölmörgum veitingastöðum hér á hótelinu. Við vorum orðin ansi svöng því við höfðum ekki tíma til að fá okkur neitt að borða fyrir nuddið. Svo upp á herbergi að leggja sig. Ég steinsofnaði um leið og hraut eins og rostungur í 3 tíma. Gunna rölti niður og pantaði fyrir okkur dinner kl. hálf sex á mjög flottum sjávarréttastað, Sea Blue hér á MGM. Við áttum miða á KÀ showið með Sirque De Loleil kl. hálf tíu.

Eftir að hafa farið í lúxus baðkarið hér á herberginu dressuðum við okkur upp í okkar fínasta púss og fórum niður að borða. Þetta var fínn staður en dýr. Td. kostaði Vövklíkó kampavínsflaska 290 dollara eða tæp 20.000 kr. svo við fengum okkur bara mjög gott hvítvín sem var á normal verði. Eftir matinn fórum við á bar sem heitir Roughe og er helvíti flottur og skvettum þar aðeins í okkur og svo urðum við að prófa eina slott machine. Fyrirgefið, en ég get ekki skilið þetta dæmi. Að hanga í þessu allan daginn og spila upp á 1 til 5 dollara í hvert skipti, eins og flestir voru að gera þarna í kring um okkur... allavega ekki við. Svo var komin tími til að fara á showið.

KÀ
Þvílík sýning. Sú lang, lang, lang, osfr. flottasta sem við höfum séð á ævinni. Óraunverulegt. Sviðið nær í raun um allan sal því það voru nokkurskonar stillansar eða svalir allt um kring. Aðal sviðið var risa pallur sem var ýmist lárétt eða lóðrétt og flaut um allt. Stundum "hvarf" það einfaldlega eitthvað niður. Liðið í þessu Sirque De Loleil er bara flottasta fjöleikafólk í heiminum og ótrúlegt að sjá hvað hægt er að gera með líkamanum. Hvað um það ég ætla ekkert að skrifa meira um þessa sýningu, það liggur við að maður fari aftur á hana.

Eftir þetta fórum við aftur á Roughe og fengum okkur meira að drekka og svo fékk ég að fara að freista gæfunar í spilavítinu. Nú varð 21 fyrir valinu og í þetta skipti lenti ég á gjafara sem var meiriháttar. Hann kenndi mér reglurnar af mikilli þolinmæði og gaf mér góð ráð jafnóðum og ég spilaði. Mér gekk bara mjög vel og var kominn í hellingsgróða á tímabili sem ég, svo að sjálfsögðu, tapaði niður aftur en hætti þó tímanlega. Er enn 100 dollara í plús :)

Eitt er svolítið magnað, meðan maður er að spila er borið í mann frítt áfengi. (Þeir kunna þetta þessir kallar). Ég spilaði ábyggilega í meira en 3 klukkutíma og ég held svei mér þá Gunna hafi haft meira gaman af þessu en ég. Hún var svona andlegur stuðningur á kantinum og sá til þess að kallinn klúðraði ekki neinu:)

Eftir spilið vorum við komin í ansi mikið stuð og fengum okkur eðalvagn til að taka einn rúnt um Strippið (aðalgötuna) og segja okkur sögur um hótelin og bæinn. Komum svo aftur upp á herbergi rétt fyrir kl. fjögur.

Nú ligg ég hér í rúminu og skrifa þetta, klukkan er tæplega tólf og nú erum við loksins komin á rétt ról varðandi tímamismunin þökk sé drykkjunni í gær :)

Hér koma svo nokkrar myndir:

[Sjá allar fréttir]